بازی کردن و کودک دو واژهای هستند که در طول تاریخ اثبات شده باید با هم باشند تا کودک رشد مطلوبی داشته باشد. برای اینکه این موضوع بیشتر قابل فهم باشد باید دانست که واقعاً مگر بازی چیست و چه اثراتی دارد که امروزه تمام فعالان در زمینه کودک از مربیان گرفته تا روانشناسان رشد معتقدند که هیچ چیز نمیتواند جای بازی را برای کودک بگیرد. تقریباً همهی کودکان زمان قابل ملاحظهای از وقت خود را صرف بازی کردن میکنند. بازی فعالیتی است که کودک با میل و بدون اجبار و صرفاً بهخاطر لذت بردن آن را آنجام میدهد و هدف خاصی از آن ندارد؛ هرچند تأثیر بازی بیش از صرف لذت و سرگرمی است. در واقع بازی امکانی را فراهم میآورد که هم کوک رشد کند و هم والدین بتوانند با خصایص روحی و فیزیکی فرزند خود آشنا شوند و حتی اگر مشکل یا نقصی وجود دارد آن را شناخته وسعی در برطرف کردن آن کنند.
کیفیت بازی با توجه به سن کودک تغیر میکند مثلاً هر چقدر سن کودک پایینتر باشد نسبت به قوانین بازی سخت گیرتر هستند یا کودک در سنین پایین ( تا یک سالگی) به صورت آزاد بازی میکنند یعنی بدون هم بازی میتوانند بازی کنند و با ابزار موجود یا محیط خود را سرگرم کنند در این سن، کودکان ممکن است به یکباره بازی را رها کرده و مشغول فعالیت دیگری شوند. بنابراین انتظار نداشته باشید کودک زیر یک سالِ شما، شما را بهعنوان همبازی انتخاب کند. بهترین کمک شما به کودکِ چندماههی خود این است که اسباببازیهایی برایش تهیه کنید که حواس و کنجکاوی او را تحریک کند. توجه به این نکته ضروری است که اسباببازیهای تیز و برنده و بسیار ریز مناسب این سن نیستند.
چرا بازی کردن کودکان مهم است؟
جواب این سؤال بر میگردد به اینکه بدانیم بازی چه آثاری دارد. پیشتر بیان شد که بازی باعث شناخت بهتر ما از کودک میشود کودک به وسیله بازی با بسیاری از مهارتها آشنا شده مانند رعایت حقوق دیگران، کودکی را تصور کنید که بازی و مخصوصاً بازیهای گروهی را انجام نداده است؛ این چنین فردی خودرای و خودبین میباشد زیرا هیچ گاه لازم نشده که با دیگران در بازی تعامل کند بنابراین مفهوم همکاری و رعایت حقوق دیگران برایش بیمعنی میباشد. کودک به وسیله بازی بازی کردن نحوه ایجاد رابطه با غریبهها و حل مشلات و مسائل این روابط را فرا میگیرد. بازی کردن در بسیاری از مسائل کودک ایفای نقش میکند.
نقش بازی در رشد جسمی و روحی کودکان
کودکان هنگامی که بازی میکنند مخصوصاً بازیهای فیزیکی، تعادل پیدا کرده و هر چه بیشتر بازی کنند، این تعادل بیشتر میشود مثلاً کودکی که با قطعات خانهسازی بازی میکند هماهنگی بین دستانش بیشتر شده و دفعات بعدی خیلی راحتتر قطعات را به هم متصل میکند. هرچقدر بازی کودکان از پویایی و تحرک بیشتری برخوردار باشد در مهارتهای حرکتی، مسلطتر خواهند بود. کودکان در چنین بازیهایی نسبت به آنهایی که کمترین تحرک را دارند، استخوان و ماهیچههای خوبرشدیافته و تقویتشده خواهند داشت.
نقش بازی در خلاقیت کودکان
خلاقیت کودکان زمانی زیاد میشود که او از قدرت تخیل قوی برخوردار باشد این قوه تخیل شاید در وجود فرد باشد اما باید رشد یابد و بازی بهترین راه برای این هدف میباشد. کودکان هنگام بازی از ابزارهای دردسترس فارغ از کارآیی واقعی آن ابزار در دنیای واقعی استفاده میکنند تنها معیار آنها برطرف کردن نیازشان در آن بازی میباشد، مثلاً از یک تکه چوب به جای تفنگ یا از کنترل تلویزین بجای تلفن همراه و بیسیم. پرورش خلاقیت در دوران کودکی اساسِ موفقیت در آیندهی فرد خواهد بود. امروزه در بازار اسباببازیهایی عرضه میشوند که قابلیت تحریک قوهی تخیل و سازندگی را در کودکان دارند. برای مثال تکههای لگو در ظاهر چند قطعهی نامربوط هستند که کودک با استفاده از خلاقیت خود انواع سازهها را با آنها میسازد.
نقشها و اثرات بازی در رشد کودکان بیشتر از اینهاست که برای شناخت کامل میتوانید به صفحه زیر مراجعه بفرمایید.
www.koodakplus.com
بازی کودک و همه آنچه که در مورد آن باید بدانیم